Zastosowanie płyty wiórowej w konstrukcjach mebli.
Stosowanie płyty wiórowej wytłaczanej w konstrukcjach mebli nie może być tradycyjne, lecz wymaga specyficznego, zgodnego z jej własnościami, traktowania przez konstruktora. Niestety, w dotychczasowej praktyce warsztatowej popełniono wiele błędów, zakładano bowiem, że płyta wiórowa wytłaczana jest materiałem konstrukcyjnym równowartościowym płycie wiórowej prasowanej. Trzeba pamiętać, że jakość każdego tworzywa należy rozpatrywać tylko w zakresie optymalnych warunków jego stosowania w konstrukcji, potwierdzonych wynikami analizy techniczno-ekonomicznej. meble kuchenne Takie optymalne warunki są w zasadzie różne dla różnych tworzyw.
Dalsze rozważania będą oparte głównie na wynikach badań prasowanych płyt wiórowych, opublikowanych przez prof. Perkitnego. Oczywiście, naświetlone będą tylko niektóre istotniejsze dla konstrukcji własności mechaniczne.
Własności mechaniczne płyty wiórowej, podobnie jak i własności mechaniczne drewna naturalnego, zależą w dużym stopniu od ich wilgotności. Zwiększenie wilgotności w granicach przedziału higroskopijnego zmniejsza w zasadzie wytrzymałość drewna i płyt. Charakteryzują to wyraźnie poniższe wyniki badań.
- Przy zwiększaniu wilgotności (począwszy od 0%), wytrzymałość płyt wiórowych na ściskanie oznaczona w kierunku równoległym do płaszczyzny maleje nieco wolniej niż wytrzymałość drewna na ściskanie, oznaczona wzdłuż włókien. Oczywiście, wytrzymałość drewna na ściskanie jest znacznie większa od wytrzymałości płyt wiórowych na ściskanie.
- Wytrzymałość płyt wiórowych na rozciąganie w kierunku prostopadłym do płaszczyzn osiąga wartość maksymalną przy wilgotności około 10%, a nie przy wilgotności 0°/o — jak to zaobserwowano przy oznaczaniu wytrzymałości płyt wiórowych na ściskanie
- Przy zwiększającej się wilgotności, wytrzymałość płyt wiórowych na zginanie statyczne maleje, podobnie jak wytrzymałość na ściskanie. Wytrzymałość płyt wiórowych na zginanie statyczne jest mniejsza od wytrzymałości drewna na zginanie statyczne.
- Przy zwiększającej się wilgotności od 0 do 40°/o strzałka ugięcia płyty wiórowej, zaobserwowana w chwili przyłożenia maksymalnej siły zginającej, wzrasta znacznie
- Wytrzymałość płyty wiórowej na ścinanie, podobnie jak drewna, osiąga swoją najwyższą wartość przy wilgotności około 10%.
- Wpływ wielkości zmiennego naprężenia zginającego na ilość zmiennych obciążeń potrzebnych do zniszczenia płyty wiórowej o wilgotnościach 0—5% i 15—20%
Istotne dla konstrukcji są sprężyste własności materiału. Miarą tych własności jest współczynnik sprężystości podłużnej. W praktyce przyjmuje się zazwyczaj do obliczeń wartość współczynnika sprężystości dla drewna iglastego E = 100 000 kG/cm2, dla drewna liściastego twardego E = 125 000 kG/cm2.
Współczynnik sprężystości poszczególnych przekrojów elementów zmienia się w zależności od rodzaju użytych materiałów. Dla przekrojów złożonych z kilku różnych warstw, współczynnik sprężystości całego przekroju musi być dodatkowo obliczony. O tym będzie jeszcze mowa w dalszej części niniejszej książki. Ustalenie wartości współczynnika sprężystości różnych krajowych płyt jest obecnie przedmiotem prowadzonych badań naukowych. Po zakończeniu i opublikowaniu wyników tych badań (1967 r.) podane wyżej orientacyjne wartości współczynników sprężystości mogą się stać nieaktualne w odniesieniu do konstrukcji mebli projektowanych z krajowych materiałów płytowych, zastąpią je bowiem nowe, ścisłe wartości.Przeciwstawieniem sprężystości jest plastyczność, która ma decydujące znaczenie, jako tzw. podatność na gięcie, przy produkcji mebli giętych.
