Powstałe meble przede wszystkim w oparciu o przesłanki tradycji wła­snych i obcych oraz w wyniku tzw. wyczuwania ich twórców. Logiczną konsekwencją takiego stanu rzeczy jest powstawanie konstrukcji o przy­padkowej wytrzymałości i sztywności. Mamy więc w praktyce do czy­nienia zarówno z nadwyżkami wytrzymałości i sztywności, jak również z jej niedoborami. W pierwszym przypadku zużywa się niepotrzebnie nadmierne ilości materiałów, w drugim zaś skraca się okres trwałości użytkowej mebla. Nadmierne zużycie materiałów powoduje wzrost kosz­tów własnych produkcji i ceny mebla. Skrócenie natomiast okresu trwa­łości obniża wartość mebla, ulega on bowiem uszkodzeniu lub zniszczeniu w zbyt krótkim okresie czasu użytkowania.
Oczywiste jest, że im okres trwałości użytkowej mebli będzie krótszy, tym zapotrzebowanie ilościowe mebli w kraju będzie większe. Na przykład, przy trwałości 30-letniej trzeba produkować o około 60°/o mebli więcej niż przy trwałości 50-letniej. Produkcja mebli mniej trwa­łych wymaga mniejszych nakładów na pracę i materiały, jednak na skutek dużo wyższego, procentowego zmniejszenia trwałości niż zmniej­szenia kosztów wytwarzania, ekonomiczność mebli mniej trwałych jest gorsza, a ich wytwarzanie zarówno z punktu widzenia gospodarczego jak i kulturalnego uznać trzeba jako niewskazane.
Trwałość mebli może być ustalana doświadczalnie lub oceniana szacunkowo. Pierwszy sposób postępowania wymaga opracowania metod badania i zbudowania odpowiednich urządzeń probierczych, które naśla­dując pracę mebla podczas użytkowania będą w stanie wykazywać jak długo może on służyć człowiekowi. Drugi sposób postępowania ogranicza się do porównywania konstrukcji mebli teraźniejszości z meblami prze­szłości i na tej podstawie wyciąga się ogólne wnioski na temat trwałości mebli produkowanych obecnie. Zrozumiałe, że drugi sposób postępowania ma wyłącznie znaczenie orientacyjne i może być stosowany przejściowo, tj. do czasu opracowania metod i urządzeń do badania trwałości mebli. Ogólnie wiadomo, że meble przeszłości służyły człowiekowi niejedno­krotnie znacznie powyżej 50 lat. Jeszcze dziś spotykamy w mieszka­niach meble z ubiegłego stulecia. Nie ulega chyba wątpliwości, że prze­mysł obecny jest w stanie, przy zachowaniu innych współczesnych wa­runków, wytwarzać meble nie mniej trwałe. Aktualna jakość techniczna mebli nie może być uznana za dobrą na dziś, a tym bardziej za stałą na przyszłość. Należy, wychodząc chociażby tylko ze względów gospo­darczych, produkować takie mebłe, które służyć będą człowiekowi moż­liwie najdłużej. Warto jednak zauważyć, że czynnikiem przemawiającym w jakimś stopniu przeciwko nadmiernej „solidności” i trwałości mebli są okresowo występujące zmiany mody na rynku meblarskim. Podstawowe własności tworzyw konstrukcyjnych. Umiejętność zaprojektowania poprawnego pod względem konstrukcji mebla zależy przede wszystkim od znajomości i prawidłowej oceny ma­teriałów tworzących tę konstrukcję. Do najczęściej stosowanych obecnie materiałów konstrukcyjnych zalicza się drewno i tworzywa drzewne. W stosunkowo ograniczonym zakresie stosuje się również metale i two­rzywa sztuczne.

Technorati Tags: meblarstwo, Meble, meble drewniane, meble sosnowe, meble wiklinowe, meble wypoczynkowe, meblowy