Meble - Najlepsze meble w sieci

Około r. 1770 weszły powszechnie w użycie łóżka żelazne : łóżka takie i parawany do nich wyrabiała fabryka wyrobów żelaznych w Końskich, w dobrach Małachowskich. Z „Dziennika Handlowego” dowiadujemy się, że magazyny meblarskie istniały nie tylko w stolicy. Popyt na drogie meble oraz inne zagraniczne wyroby i stroje musiał być dość znaczny, skoro założono magazyn nawet w okolicy Dubna : Na Wołyniu w Warkowicach 3 m ile od Dubna jest założony magazyn meblów Franciszka Hampeln, w którym to magazynie dostać można lustrów, girandolów, latarniów, koszyków do kwiatów, lichtarzy ścien­nych z zwierciadłami, zwierciadeł w ramach, takichże w taflach do trymów, różnej wielkości obiciów, francuskich i angielskich, takichże tualetów, stolików do kart i inszych różnych ariemplate i hache rzeczy, nadto znajdują się tam paryskie stroje dla dam w najnowszym guście, za mierną cenę. Z pewnością prawie w każdym mieście czy miasteczku wyrabiano proste meble na użytek miejscowej ludności. Jednakże tylko większe miasta oraz coraz częściej zakładane manufaktury mogły odegrać poważną rolę w pro­dukcji meblarskiej. O tych jednak ośrodkach wiemy bardzo mało; nie zbadany dotychczas materiał archiwalny dostarczy niewątpliwie jeszcze wielu cieka­wych wiadomości.

Widzimy z tego, że wybór padał najczęściej na typy mebli o dużych, nadających się do intarsji płaszczyznach. Były to przeważnie pojedyncze nie tworzące kompletów sztuki. Sienicki przypuszcza jednak, że dla okolicz­nych dworów musiano robić także kanapy i krzesła, pomimo że do intarsji nadawały się w nich tylko niewielkie płaszczyzny na poręczach i oparciach. W źródłach archiwalnych dotyczących XVIII w. nie spotkał on co prawda ani razu o tym wzmianki (dopiero w XIX w., w związku z modą na całe komplety salonowe, kolbuszowianie coraz częściej wykonują kanapy i krzesła), jednakże wydaje się rzeczą nieprawdopodobną, by stolarze dużego ośrodka meblarskiego, o tak dużym asortymencie produkcji, nie wytwarzali tego naj­powszechniejszego typu mebli. W posiadaniu T. Wierzejskiego znajduje się kilka krzeseł z pełnego orzecha, o motywach charakterystycznych dla mebli kolbuszowskich, jak intarsjowany wiatraczek cieniowany rylcem i podpa­laniem, pasekłańcuszek o podłużnych prostokątnych ogniwkach (wykonany w dwu kolorach drewna) oraz motyw meandra w ażurowym oparciu. Linie krzeseł są wyraźnie pod wpływem wzorów angielskich z końca XVIII wieku.

Przez pojęcie jakości wyrobów przemysłowych powszechnego użytku rozumie się wartość użytkową, wyrażoną stopniem przydatności wyrobu do określonych zadań użytkowych. O wartości użytkowej wyrobu decyduje zespół cech technicznych i funkcjonalnych oraz walory emocjonalne, zwane powszechnie estetyką. Jakość mebli jest zagadnieniem pierwszorzędnej wagi zarówno dla indywidualnego użytkownika, jak i dla interesów ogólnopaństwowych. Obiektywna i wyczerpująca ocena jakości mebli jest bardzo trudna. Nie wiele bowiem cech użytkowych mebla można ściśle i jednoznacznie określić, a tym bardziej pomierzyć. Jedynie poprawności wymiarów funkcjonalnych i częściowo odporności mebla na obciążenia użytkowe można przypisać wartości liczbowe. Pozostałe cechy mebla, istotne z punktu widzenia jego przydatności użytkowej, są niewymierne. Ocenia się je przeważnie wizualnie, przez dotyk bądź też drogą porównania za­stosowanych materiałów, rozwiązań konstrukcyjnych wraz z rozwiąza­niami konstrukcyjnymi i metodami technologicznymi o znanych efektach jakościowych i techniczno-ekonomicznych. Stan ten spowodowany jest po części lukami w metodach badania właściwości użytkowych mebli lub niedoskonałością metod istniejących, głównie jednak wynika z cha­rakteru, mebla jako sprzętu użytkowego. O wartości bowiem użytkowej mebla, poza właściwościami technicznymi i funkcjonalnymi, bardziej może niż w innych wyrobach decydują niewymierne i w zasadzie su­biektywne walory emocjonalne.
W celu ograniczenia subiektywizmu do minimum większość czynników jakości mebli ocenia się zwykle kolektywnie, posługując się takimi kry­teriami, jak funkcjonalność, poprawność rozwiązania konstrukcyjnego, estetyka. W zakresie funkcjonalności mebel rozpatrywany jest pod względem:

• stopnia przystosowania do programu użytkowego, jakiemu ma służyć,
• dostosowania kształtu i podstawowych wymiarów funkcjonalnych do anatomicznych, antropometrycznych i biochemicznych cech użytkow­nika,
• dostosowania podstawowych wymiarów funkcjonalnych do rozmia­rów, kształtu, ilości, sposobu składowania przedmiotów przechowywa­nych w meblu (dotyczy to tzw. mebli do przechowywania) lub ustawia­nych na meblu,
• sprawności działania ruchomych części mebla,
• stopnia przystosowania gabarytów mebla do normatywów wymia­rowych pomieszczeń, w których mebel ma być użytkowany,
• dostosowania rodzaju użytych materiałów do funkcji elementów mebla wykonanych z tych materiałów lub nimi wykończonych.

W zakresie poprawności rozwiązania konstrukcyjnego rozpatruje się następujące cechy mebla:

• odporność konstrukcji na obciążenia działające na mebel podczas normalnego jego ^użytkowania
• poprawność konstrukcyjną,
• trwałość i niezawodność działania okuć meblowych,
• odporność materiałów okładzinowych i wykończeniowych na wa­runki eksploatacyjne (np. odporność powłoki lakierniczej na wodę, alko­hol itp. czynniki),
• dostosowanie rozwiązania konstrukcyjnego i użytych materiałów do aktualnych przemysłowych metod technologicznych i warunków produkcji.

W zakresie wartości estetycznych mebel oceniany jest z punktu wi­dzenia:

• poprawności formy plastycznej,
• poprawności fakt u rowo-kolory stycznej użytych materiałów,
• właściwego doboru rodzaju okuć meblowych i powłok wykończe­niowych (chodzi tu o rodzaj, a nie staranność wykończenia, np. powłoka połyskująca lub matowa, przejrzysta lub kryjąca, wykonana politurą lub chemolakiem itp.),
• współdziałania mebla (łatwość zestawienia) pod względem formy oraz faktury i kolorystyki użytych materiałów z innymi meblami i ele­mentami wyposażenia współczesnego wnętrza (dotyczy mebli pojedyn­czych),
• zharmonizowania poszczególnych mebli ocenianego zestawu (kom­pletu) pod względem formy oraz faktury i kolorystyki użytych mate­riałów (dotyczy to zestawu lub kompletu mebli),
• staranności wykonania i wykończenia.