Meble - Najlepsze meble w sieci

Wydawano wiele pieniędzy na zakładanie fabryk, których produkcja i możliwości zbytu obliczone na potrzeby kilkuset zamożnych rodzin niejednokrotnie nie miały realnych podstaw bytu i które musiały z konieczności upaść (było to na przykład jednym z powodów upadku manu­faktur podskarbiego Tyzenhausa w Grodnie). Zniszczono kosztowne zakłady, rozproszono warsztaty, a robotnicy i fabrykanci sprowadzeni z Niemiec, Francji i Holandii zmuszeni byli opuścić Polskę.

W pierwszej połowie XVIII wieku przywożono wiele towarów gotowych z zagranicy. Sprowadzano wszelkie możliwe przedmioty codziennego użytku, od powozów aż do szpilek, także znaczną ilość mebli, które stają się częstokroć wzorem dla miejscowych rzemieślników. Mody obce zostają jed­nak przez nich dostosowane do wymagań polskiego odbiorcy, meble zatem otrzymują rodzimy polski charakter. Z czasem opinia publiczna, na którą coraz większy wpływ miały umysły oświecone, zaczyna coraz ostrzej wystę­pować przeciwko tak szerokiemu importowi. W latach osiemdziesiątych wzra­sta poparcie przemyslu krajowego. Jednocześnie starano się podnieść polski handel. W r. 1786 zaczyna wychodzić w Warszawie „Dziennik Handlowy”, od r. 1788 jako „Dziennik Handlowy i Ekonomiczny — zawierający w sobie wszystkie okoliczności, pisma, uwagi i myśli patriotyczne do handlu ścią­gające się”. Na łamach „Dziennika” znajdujemy wiadomości dotyczące manufaktur, eksportu, importu i informacje o transporcie. Celem wydawcy jest popieranie polskiej wytwórczości i handlu. Piętnuje on ostro wyrzu­canie pieniędzy na obce wyroby. Wśrod artykułów znajdujemy także parę opisów manufaktur meblarskich oraz sklepów z meblami. Prócz magnaterii i szlachty poważnym odbiorcą sprzedawanych tam wyrobów jest także bogate mieszczaństwo, jak bankierzy i więksi kupcy.

Przechodząc do charakterystyki poszczególnych ośrodków meblarskich w Polsce z góry trzeba zaznaczyć, iż zatrzymujemy się dłużej jedynie przy najważniejszych. Zebrany i uporządkowany materiał, zawarty w różnych publikacjach oraz w osiemnasto- i dziewiętnastowiecznych dziennikach i cza­sopismach, narzuca wyraźne wydzielenie trzech ośrodków: Warszawy, Gdań­ska i Kolbuszowej. Pozostałe ośrodki meblarskie omówione są stosunkowo krócej. Szczegółowe badania dostarczą niewątpliwie w przyszłości bogatych materiałów dotyczących także mniejszych środowisk prowincjonalnych.

Technorati Tags: Meble, meblowy, starodawne meble

Obróbka toczeniem ma zastosowanie w produkcji elementów o kształ­cie brył obrotowych walcowych, stożkowych lub o zróżnicowanym pro­filu tworzącej, oraz przy wykonywaniu powierzchni śrubowych.
Odmianą toczenia jest obtaczanie. Różnica między tymi odmia­nami leży w kinematyce pracy obrabiarek: przy toczeniu obrabiany ele­ment wykonuje roboczy ruch obrotowy, a narzędzie — ruchy posuwowe prostoliniowe o kierunku równoległym, prostopadłym lub ukośnym względem osi obrotu elementu, natomiast przy obtaczaniu roboczy ruch obrotowy wykonuje narzędzie mające kształt drążonej głowicy z nożami skierowanymi do jej wnętrza, zaś obrabiany element — poosiowy ruch posuwowy. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: kołki, Meble, meble dębowe, meble kuchenne, meble sosnowe, meble wypoczynkowe

Dotychczas struganie było obok piłowania podstawowym rodzajem ob­róbki skrawaniem w zakładach meblarskich. W miarę coraz szerszego stosowania w konstrukcjach mebli półfabrykatów płytowych, nie wyma­gających tego rodzaju obróbki (tj. płyt wiórowych, paździerzowych i pilś­niowych), struganie, bardziej niż inne sposoby obróbki skrawaniem, stra­ciło na znaczeniu.
W obróbce drewna do mebli występują dwa rodzaje strugania: struganie pła­skie i struganie obrotowe. Pierwszy rodzaj stosowany jest przede wszyst­kim w obróbce ręcznej, a poza tym w nielicznych obrabiarkach jako zabieg mający na celu wygładzenie uprzednio z gruba obrobionej po­wierzchni. W technologii mebli zastosowanie ma głównie struganie obro­towe, które polega na obrotowym ruchu roboczym narzędzia (zespołu noży) i prostoliniowym ruchu posuwowym obrabianego materiału. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: mebelki, Meble, meble dębowe, meble kuchenne, meble sosnowe, meble w, obróbka drewna, skrawanie

Skrawaniem nazywa się ten rodzaj mechanicznej obróbki drewna, przy którym za pomocą narzędzi tnących zdejmowana jest warstwa ma­teriału (w postaci wiórów) w celu podzielenia drewna na części, nadania tym częściom żądanych kształtów i wymiarów, wyrównania powierzchni i uzyskania odpowiedniej jej gładkości,
Obróbka skrawaniem jest jednym z podstawowych procesów techno­logicznych w meblarstwie, aczkolwiek obecnie skrawanie traci nieco na znaczeniu wobec wprowadzania nowych materiałów, które w małym tylko stopniu wymagają obróbki skrawaniem, oraz nowych metod tech­nologicznych, pozwalających na kształtowanie profilowych elementów mebli bez uciekania się do omawianego rodzaju obróbki. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: , mebelki, Meble, Meble meble dębowe meble kuchenne meble sosnowe meble w, obróbka drewna, skrawanie

Jakkolwiek tapicerstwo jest ściśle powiązane ze stolarstwem meblo­wym, stanowi ono całkowicie odrębny zawód, wymagający specjalnych kwalifikacji i umiejętności. Odrębność tych dwóch zawodów uwidocznia się m. in. w organizacji zakładów meblarskich, zarówno przemysłowych, jak i rzemieślniczych. W większych zakładach produkujących meble ta­picerowane, tapicernie stanowią oddzielne wydziały produkcyjne; tapicerskie pracownie rzemieślnicze zajmują się wyłącznie tapicerowaniem mebli, których zasadniczą konstrukcję wykonują w ramach kooperacji stolarskie warsztaty meblowe. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: Meble, meble dębowe, meble kuchenne, meble sosnowe, meble tapicerowane, meble wypoczynkowe, tapicerowane

Złącza uciosowe bez do­datkowych wzmocnień, a nawet i z nimi mogą być stosowane w kon­strukcjach meblarskich nie narażonych na działanie większych obciążeń. Można zauważyć, że wszystkie niemal złącza rozłączne zastosowane do łączenia elementów lub podzespołów płyt wiórowych wykazały nie mniejszą wytrzymałość niż tego rodzaju złącza zastosowane do łączenia płyt wykonanych z drewna sosnowego. Oczywiście, złącza mimośrodowe i uniwersalne charakteryzują się stosunkowo małą wytrzymałością i dla­tego ich użycie zalecić można tylko z jednoczesnym zastosowaniem, w tych złączach dodatkowych wzmocnień kołkowych. Duża wytrzyma­łość złącza ze specjalnym łącznikiem (ściągaczem), bez dodatkowych wzmocnień, wykazuje, że wysiłek konstruktorów powinien być skiero­wany na projektowanie właściwych tego typu złączy, umożliwiających zastąpienie złączy tradycyjnych (stosowanych łącznie z kołkami wzmac­niającymi) tylko samymi złączami metalowymi. Istotne jest zwrócenie uwagi na właściwe przymocowanie złączy do łączonych elementów. Znając własności płyt (zdolność utrzymywania wkrętów wkręcanych prostopadle i równolegle do płaszczyzny płyty) łatwo wyciągnąć wnio­sek, że przymocowanie złączy do boku płyty jest znacznie mniej wy­trzymałe niż do jej płaszczyzny. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: Meble, meble dębowe, meble kuchenne, meble sosnowe, meble wypoczynkowe, sklejka, złącza

Wiele znanych firm produkujących płyty, a czasem też znani meblarze podają w literaturze, że zasadniczo wszystkie albo niemal wszystkie tradycyjne rodzaje złączy stolarskich można stosować w połączeniach elementów i podzespołów mebli wykonywanych z płyt wiórowych i paź­dzierzowych. Niestety, tak nie jest choćby z tej prostej przyczyny, że płyty te różnią się od drewna pod względem struktury i wynikających z niej własności fizycznych i mechanicznych.
W tym stanie rzeczy nieodzowne było podjęcie badań zmierzających do wybrania złączy najbardziej dostosowanych do własności tworzywa i możliwości technicznych zakładów meblarskich, oraz ustalenie ich kształtów, wymiarów i usytuowania. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: , kołki, Meble, meble dębowe, meble kuchenne, meble sosnowe, meble wypoczynkowe

Przy konstruowaniu elementów należy zwrócić uwagę na to, aby ich części przylegały do siebie dokładnie dordzeniowymi (lewymi) płasz­czyznami (bokami), łącząca je bowiem spoina klejowa jest wtedy mniej narażona na rozerwanie, a cały element ulega mniejszym odkształceniom niż przy łączeniu części elementu stronami przeciwrdzeniowymi (prawy­mi). Przy układzie części elementów płaszczyzną lewą z prawą, siły wy­wołujące odkształcenia będą działały w obydwu częściach w tym samym kierunku — w sumie więc będą wywoływały duże odkształcenia. Nie należy łączyć ze sobą części o przekroju stycznym z częścią o przekroju promieniowym. W każdym z tych przekrojów drewno kurczy się w innym stopniu, co też powodowałoby niekorzystne odkształcenia elementu. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: konstrukcje meblarskie, krzesła, meblarski, Meble, meble ścienne, meblowe, stoły

Połączeniem nazywa się część konstrukcji, w obrębie której następuje złączenie dwóch lub więcej elementów łub podzespołów w jedną kon­strukcyjną całość.
Złączem nazywa się te części dwóch łączonych elementów lub pod­zespołów, które łączą się ze sobą odpowiednio ukształtowanymi w nich profilami (gniazdo, czop) łub które nie mają profilów, lecz łączy je element obcy (kołek, wpustka lub spoina klejowa).
Łącznikiem nazywa się element obcy, wprowadzony do złącza w celu umożliwienia złączenia, względnie wzmocnienia lub usztywnienia.
W zależności od wzajemnego układu łączonych elementów w kon­strukcjach meblarskich wyróżnia się połączenia równoległe i kątowe.
Połączenia równoległe charakteryzują się tym, że elementy łączone są układane obok siebie lub na sobie, a włókna przebiegają wzdłuż po­wierzchni przylegania. Dzielą się one na: Read the rest of this entry »

Podzespół jest to jedna z zasadniczych części mebla, składająca się z połączonych trwale ze sobą elementów. Rozróżnia się w zasadzie dwie formy konstrukcyjne podzespołów — ramową, w skład której wchodzą graniaki (ramiaki, listwy) tworzące jak gdyby ramę i oskrzyniową, składającą się z płyt meblowych tworzących jak gdyby oskrzynię. Oczywiście, mogą też występować najrozmaitsze formy pośrednie.
Podzespoły ramowe
Podzespoły ramowe składają się w zasadzie z czterech odpowiednio ze sobą połączonych ramiakowych (graniakowych) elementów zewnętrznych (ramiaki zewnętrzne) i niekiedy dodatkowo połączonych z nimi elemen­tów wewnętrznych (ramiaki wewnętrzne). Do łączenia elementów w konstrukcjach ramowych projektuje się zazwyczaj złącza jednoczopowe, dwuczopowe lub wieloczopowe. Wytrzymałość tych złączy zależy od wytrzymałości spoiny klejowej i jest wprost proporcjonalna do wielkości jej powierzchni. Najwyższymi wskaźnikami wytrzymałościowymi cha­rakteryzuje się złącze na czop przelotowy. Wszelkiego rodzaju odsadki (wcięcia) w czopach, zapobiegające przesunięciu się łączonych elemen­tów przed odpowiednim utwardzeniem się spoiny klejowej, jak i złącza czopowe nieprzelotowe zmniejszają powierzchnię sklejania, a tym samym i wytrzymałość złącza. Ograniczone dotychczas stosowanie w podzespo­łach ramowych złączy kołkowych, wkładkowych itp. powinno ulec daleko idącemu rozszerzeniu, jako najbardziej uzasadnione ekonomicznie, a czę­sto i technicznie. Projektowanie połączeń elementów podzespołu ramo­wego zależy od wymagań stawianych mu w czasie użytkowania, jak też od sposobu składania podzespołów w procesie produkcyjnym. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: mebel, mebelki, Meble, meblowy, podzespoły, podzespoły meblowe