Meble - Najlepsze meble w sieci

Jakkolwiek tapicerstwo jest ściśle powiązane ze stolarstwem meblo­wym, stanowi ono całkowicie odrębny zawód, wymagający specjalnych kwalifikacji i umiejętności. Odrębność tych dwóch zawodów uwidocznia się m. in. w organizacji zakładów meblarskich, zarówno przemysłowych, jak i rzemieślniczych. W większych zakładach produkujących meble ta­picerowane, tapicernie stanowią oddzielne wydziały produkcyjne; tapicerskie pracownie rzemieślnicze zajmują się wyłącznie tapicerowaniem mebli, których zasadniczą konstrukcję wykonują w ramach kooperacji stolarskie warsztaty meblowe. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: Meble, meble dębowe, meble kuchenne, meble sosnowe, meble tapicerowane, meble wypoczynkowe, tapicerowane

Przez pojęcie jakości wyrobów przemysłowych powszechnego użytku rozumie się wartość użytkową, wyrażoną stopniem przydatności wyrobu do określonych zadań użytkowych. O wartości użytkowej wyrobu decyduje zespół cech technicznych i funkcjonalnych oraz walory emocjonalne, zwane powszechnie estetyką. Jakość mebli jest zagadnieniem pierwszorzędnej wagi zarówno dla indywidualnego użytkownika, jak i dla interesów ogólnopaństwowych. Obiektywna i wyczerpująca ocena jakości mebli jest bardzo trudna. Nie wiele bowiem cech użytkowych mebla można ściśle i jednoznacznie określić, a tym bardziej pomierzyć. Jedynie poprawności wymiarów funkcjonalnych i częściowo odporności mebla na obciążenia użytkowe można przypisać wartości liczbowe. Pozostałe cechy mebla, istotne z punktu widzenia jego przydatności użytkowej, są niewymierne. Ocenia się je przeważnie wizualnie, przez dotyk bądź też drogą porównania za­stosowanych materiałów, rozwiązań konstrukcyjnych wraz z rozwiąza­niami konstrukcyjnymi i metodami technologicznymi o znanych efektach jakościowych i techniczno-ekonomicznych. Stan ten spowodowany jest po części lukami w metodach badania właściwości użytkowych mebli lub niedoskonałością metod istniejących, głównie jednak wynika z cha­rakteru, mebla jako sprzętu użytkowego. O wartości bowiem użytkowej mebla, poza właściwościami technicznymi i funkcjonalnymi, bardziej może niż w innych wyrobach decydują niewymierne i w zasadzie su­biektywne walory emocjonalne.
W celu ograniczenia subiektywizmu do minimum większość czynników jakości mebli ocenia się zwykle kolektywnie, posługując się takimi kry­teriami, jak funkcjonalność, poprawność rozwiązania konstrukcyjnego, estetyka. W zakresie funkcjonalności mebel rozpatrywany jest pod względem:

• stopnia przystosowania do programu użytkowego, jakiemu ma służyć,
• dostosowania kształtu i podstawowych wymiarów funkcjonalnych do anatomicznych, antropometrycznych i biochemicznych cech użytkow­nika,
• dostosowania podstawowych wymiarów funkcjonalnych do rozmia­rów, kształtu, ilości, sposobu składowania przedmiotów przechowywa­nych w meblu (dotyczy to tzw. mebli do przechowywania) lub ustawia­nych na meblu,
• sprawności działania ruchomych części mebla,
• stopnia przystosowania gabarytów mebla do normatywów wymia­rowych pomieszczeń, w których mebel ma być użytkowany,
• dostosowania rodzaju użytych materiałów do funkcji elementów mebla wykonanych z tych materiałów lub nimi wykończonych.

W zakresie poprawności rozwiązania konstrukcyjnego rozpatruje się następujące cechy mebla:

• odporność konstrukcji na obciążenia działające na mebel podczas normalnego jego ^użytkowania
• poprawność konstrukcyjną,
• trwałość i niezawodność działania okuć meblowych,
• odporność materiałów okładzinowych i wykończeniowych na wa­runki eksploatacyjne (np. odporność powłoki lakierniczej na wodę, alko­hol itp. czynniki),
• dostosowanie rozwiązania konstrukcyjnego i użytych materiałów do aktualnych przemysłowych metod technologicznych i warunków produkcji.

W zakresie wartości estetycznych mebel oceniany jest z punktu wi­dzenia:

• poprawności formy plastycznej,
• poprawności fakt u rowo-kolory stycznej użytych materiałów,
• właściwego doboru rodzaju okuć meblowych i powłok wykończe­niowych (chodzi tu o rodzaj, a nie staranność wykończenia, np. powłoka połyskująca lub matowa, przejrzysta lub kryjąca, wykonana politurą lub chemolakiem itp.),
• współdziałania mebla (łatwość zestawienia) pod względem formy oraz faktury i kolorystyki użytych materiałów z innymi meblami i ele­mentami wyposażenia współczesnego wnętrza (dotyczy mebli pojedyn­czych),
• zharmonizowania poszczególnych mebli ocenianego zestawu (kom­pletu) pod względem formy oraz faktury i kolorystyki użytych mate­riałów (dotyczy to zestawu lub kompletu mebli),
• staranności wykonania i wykończenia.

W procesie projektowania wiele uwagi należy poświęcić tej części opracowania, która dotyczy formy plastycznej mebla, ona bowiem obok wyżej omówionych — funkcjonalności i konstrukcji — współdecyduje o jego wartości użytkowej. Wydaje się, że wartości plastycznych mebla nie można ująć w jakieś bliżej określone ramy, nie można też ustalić ścisłych przepisów dla projektantów. Dużą więc rolę przy projektowaniu formy plastycznej mebla odgrywa inwencja twórcza architekta. Niestety, sama inwencja twórcza architekta, jak to niejednokrotnie wykazywała i wykazuje praktyka, nie jest wystarczająca. Zbyt często zdarzają się przypadki projektowania takich mebli, których walory estetyczne zdają się nie budzić zastrzeżeń, jednak ich przydatność pod względem użytko­wym jest ograniczona, a wykonanie w przemysłowych warunkach pro­dukcji utrudnione.
W tym stanie rzeczy nieodzowne wydaje się poczynienie starań o opra­cowanie pewnych, chociażby ramowych wytycznych w zakresie pro­jektowania formy plastycznej mebla. Takie wytyczne pomogą projektan­towi w ukierunkowaniu jego pracy, a tym samym w lepszym wykorzy­staniu jego inwencji twórczej.
W wytycznych projektowania należałoby uwzględnić przede wszyst­kim następujące warunki:

• W Zależność wartości estetycznych mebla od ducha epoki oraz trwa­łość tych wartości, meble bowiem użytkowane są przez człowieka przez stosunkowo długi okres czasu.
• Zależność wartości estetycznych mebla od elementów składowych mieszkania, nieodzowne jest przecież zharmonizowanie mebli i innych urządzeń w jedną całość architektoniczną wnętrza, przy zachowaniu potrzeb praktycznych wynikających z rodzaju pomieszczenia,
• Zależność wartości estetycznych mebla od funkcji, jaką ma on do spełnienia, oraz od konstrukcji stanowiącej wyraz aktualnych możli­wości techniczno-produkcyjnych, nie można bowiem preferować czyn­ników estetycznych kosztem wartości użytkowych i techniczno-ekono­micznych mebli. Jak w każdej kompozycji, tak i w meblarstwie obowiązuje zasada tła i akcentu.

Ze względu na techniczny charakter niniejszej książki nie będziemy szerzej rozważać zagadnienia wartości estetycznych mebli, wykracza to bowiem poza jej ramy. Zainteresowanych tą problematyką odsyła się do publikacji z zakresu architektury wnętrz. Trzeba jednak powiedzieć, że ani same warunki estetyczne, ani też same warunki konstrukcyjne, ani też same warunki fuhkcjonalno-użyt-kowe nie wystarczają do nadania pełnego wyrazu współczesnej twór­czości meblarskiej. Twórczość ta musi w odpowiednim stopniu uwzględ­niać wszystkie wymienione warunki, aby umożliwić stworzenie jedno­litej i pełnej podstawy dla uzyskania mebli funkcjonalnych, trwałych, sprawnie działających oraz estetycznych. Wypływa stąd chyba koniecz­ność współuczestniczenia w całym cyklu projektowania mebli architekta i konstruktora, a w jego fragmentach również i innych specjalistów z zakresu technologii, ekonomii itp.

Technorati Tags: estetyka mebli, meblarstwo, Meble, meble drewniane