Meble - Najlepsze meble w sieci

Elementy płytowe krzywoliniowe mogą być wykonywane z płyt sto­larskich, wiórowych i paździerzowych oraz ze sklejki i twardych płyt pilśniowych. Elementy z płyt stolarskich, jako wielowarstwowych, wykonuje się zazwyczaj ze środkami sklejonymi albo z tzw. segmentów dosto­sowanych kształtem do łuku krzywizny, albo też z listew o przekro­ju kwadratowym lub prostokątnym. Ze względów techniczno-ekono­micznych należy zaniechać projektowania elementów płytowych krzy­woliniowych z segmentów, przy ich wykonaniu bowiem występuje duże zużycie czasu pracy i materiału na jednostkę produkcji. Elementy ze środkami sklejonymi z listew wykonuje się podobnie do zbliżonych do nich pod względem budowy elementów prostoliniowych z płyt stolar­skich. Należy przy tym zwrócić uwagę na to, aby układ słojów rocznych w poszczególnych listewkach był równoległy i zbliżony do prostopadłego w stosunku do płaszczyzny płyty (maksymalne odchylenie do 45°). Read the rest of this entry »

Technorati Tags: drewniane, mebelki, meblarski, meblarstwo, Meble, meble dębowe, meble kuchenne, meble sosnowe, meble wypoczynkowe, meblowy

Elementy płytowe prostoliniowe wykonuje się z płyt drewnianych jednowarstwowych (fryzy sklejone ze sobą bokami) lub wielowarstwowych, zwanych płytami stolarskimi (PN/D-97000 ,,Płyty stolarskie, meblowe”) oraz z płyt wiórowych (PN-65, D-97004 „Płyty wiórowe prasowane trzy-warstwowe i frakcjonowane” i BN-64, 7113 „Płyty wiórowe wytłaczane pełne”) i paździerzowych (RN-60, MPL-3243 „Płyty z paździerzy lnia­nych), jak też ze sklejki (PN-62, D-97003 „Sklejka ogólnego przeznacze­nia”) i płyt pilśniowych twardych (PN-60, B-22120 „Płyty pilśniowe z drewna”).
Podstawowym tworzywem do wyrobu elementów płytowych konstruk­cji meblarskich są dziś płyty wiórowe i paździerzowe. Zastępują one w coraz większym stopniu tradycyjne płyty stolarskie. W produkcji przemysłowej proces zastępowania płyt stolarskich płytami wiórowymi i paździerzowymi został już w zasadzie zakończony. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: elementy płytowe, Meble, meble dębowe, meble kuchenne, meble sosnowe, meble wypoczynkowe, płyty pilśniowe

Elementy są to podstawowe (elementarne) części składowe mebla o róż­nych wymiarach i kształtach. Element o małym przekroju w stosunku do jego długości, zaś o szerokości równej lub większej od grubości, nazywa się graniakowym (lata, listwa). Natomiast element o du­żym przekroju w stosunku do jego długości oraz o szerokości wielokrot­nie większej od grubości nazywa się płytowym.
Niektórzy meblarze dzielą elementy na płytowe — wykonane z płyty meblowej, meble lite — wykonane z drewna litego oraz ‘kształtowe — wyko­nane z kształtek sklejanych z fornirów, wiórów, trocin itp. części ligno-celulozowych, jak też wykonane z innych materiałów, a w szczególności z tworzyw sztucznych i metali. Inni natomiast dzielą elementy na główne (konstrukcyjne), z których brak choćby jednego uniemożliwia zrealizo­wanie konstrukcji, a zatem i spełnienie funkcji, oraz na uzupełniające,bez których konstrukcja będzie zachowana, jednak nie może spełniać przewidzianej funkcji. Jeszcze inni dzielą elementy na główne, tworzące szkielet wyrobu (nośne obciążone i obudowująco-wznoszące), usztywnia­jące konstrukcję (zakrywające i dodatkowo łączące), związane ruchowo oraz luźno leżące i stojące, jak też dekoracyjno-uzupełniające. Termino­logię i klasyfikację elementów i podzespołów wykonanych z drewna oraz innych materiałów występujących w meblach precyzuje norma branżowa BN-63, 7140-01 „Meble drewniane. Elementy i podzespoły. Terminologia i klasyfikacja”. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: kształty mebli, listwa, listwy, meblarstwo, Meble, meble kuchenne, meble skrzyniowe, meble szkieletowe, płyta meblowa, sklejka

Istotne znaczenie przy projektowaniu konstrukcji meblarskich ma usta­lenie prawidłowych wymiarów i kształtów ich części składowych oraz wzajemne ich połączenie jak gdyby w jednorodną całość, tj. mebel. Mebel składa się w zasadzie z odpowiednio rozmieszczonych i połączo­nych ze sobą elementów i podzespołów. W pewnych przy­padkach (np. meble skrzyniowe zestawiane) elementy lub podzespoły, względnie jedne i drugie razem wzięte, składają się na zespoły. Z punktu widzenia konstrukcyjnego są to już gotowe meble, jednak ze względów funkcjonalnych muszą one być odpowiednio zestawione z innymi zespołami w określoną całość, zapewniającą spełnienie pro­gramu użytkowego. W meblach giętych zespołem zwykło się nazywać zestaw kilku podzespołów zmontowanych i przygotowanych do montażu końcowego w gotowy mebel (PN-57, F-06001 „Meble gięte. Warunki techniczne”). W zależności od wymagań w zakresie wytrzymałości konstrukcji i wa­runków jej pracy podczas użytkowania mogą być projektowane elementy o różnych przekrojach, tak graniakowe, jak i płytowe — zarówno po­jedyncze, jak i złożone. O wyborze decydują szczegółowe ustalenia pod­czas wymiarowania elementów oraz analiza techniczno-ekonomiczna, a niekiedy też względy estetyczne.

Technorati Tags: Meble, meble dębowe, meble kuchenne, meble sosnowe, meble wypoczynkowe

a) meble skrzyniowe oraz
b) meble szkieletowe.
Przedstawiony schematycznie podział mebli będzie oczywiście w miarę zachodzących zmian w meblarstwie doskonalony i uzupełniany. Nie jest więc on w obecnej formie jakimś oficjalnym dokumentem (normą), któ­rego przestrzeganie ma obowiązywać wszystkich meblarzy. Głównym jego celem jest ułatwienie porozumienia się autora z czytelnikami oraz czytelników — meblarzy — pomiędzy sobą w praktyce.
W niniejszej książce poświęcimy nieco więcej uwagi podziałowi mebli według konstrukcji, on bowiem ma chyba dla praktycznej działalności meblarza największe znaczenie.
Wszystkie meble z drewna dzielimy pod względem konstrukcji na meble skrzyniowe i meble szkieletowe.
Meble skrzyniowe. Ustawienie zewnętrznych elementów lub podze­społów płytowych w meblu w taki sposób, że zamykają przestrzeń podob­nie jak w skrzyni — daje podstawę do ogólnego określenia w ten sposób zbudowanych mebli mianem skrzyniowych. W zależności od sposobów wzajemnego połączenia ze sobą zasadniczych elementów i podzespołów dla uzyskania zamierzonej całości (przedmiotu), meble skrzyniowe dzielą się na: stojakowe, oskrzyniowe i wieńcowe. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: kształty mebli, meblarstwo, Meble, meble kuchenne, meble skrzyniowe, meble szkieletowe

Oznaczanie specjalnym znakiem wyrębów przemysło­wych wyróżniających się pod względem jakości spośród artykułów o ana­logicznym lub podobnym zastosowaniu znane i realizowane jest już sto­sunkowo dawno w wielu uprzemysłowionych krajach. W Polsce wyróż­nianie wyrobów produkcji krajowej znakiem jakości prowadzone jest od 1959 roku.
Podstawowym celem oznaczania wyrobów znakiem jakości jest od­działywanie na poprawę jakości produkcji poprzez stworzenie odpowied­nich po temu bodźców materialnych i ambicjonalnych,
Instytucja znaku jakości swoje bezpośrednie zainteresowania skupia głównie na wyrobach rynkowych przeznaczonych do indywidualnego zaopatrzenia ludności, z czym wiąże się druga funkcja znaku jakości, mianowicie kierowanie uwagi nabywcy na wyroby wyróżniające się ko­rzystnie pod względem wartości użytkowych spośród ogólnej masy to­warowej w danym asortymencie na wyroby o wysokiej i ustabilizowanej jakości. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: meblarstwo, Meble, meble drewniane, meble sosnowe, meble wiklinowe, meble wypoczynkowe, meblowy

Przez pojęcie jakości wyrobów przemysłowych powszechnego użytku rozumie się wartość użytkową, wyrażoną stopniem przydatności wyrobu do określonych zadań użytkowych. O wartości użytkowej wyrobu decyduje zespół cech technicznych i funkcjonalnych oraz walory emocjonalne, zwane powszechnie estetyką. Jakość mebli jest zagadnieniem pierwszorzędnej wagi zarówno dla indywidualnego użytkownika, jak i dla interesów ogólnopaństwowych. Obiektywna i wyczerpująca ocena jakości mebli jest bardzo trudna. Nie wiele bowiem cech użytkowych mebla można ściśle i jednoznacznie określić, a tym bardziej pomierzyć. Jedynie poprawności wymiarów funkcjonalnych i częściowo odporności mebla na obciążenia użytkowe można przypisać wartości liczbowe. Pozostałe cechy mebla, istotne z punktu widzenia jego przydatności użytkowej, są niewymierne. Ocenia się je przeważnie wizualnie, przez dotyk bądź też drogą porównania za­stosowanych materiałów, rozwiązań konstrukcyjnych wraz z rozwiąza­niami konstrukcyjnymi i metodami technologicznymi o znanych efektach jakościowych i techniczno-ekonomicznych. Stan ten spowodowany jest po części lukami w metodach badania właściwości użytkowych mebli lub niedoskonałością metod istniejących, głównie jednak wynika z cha­rakteru, mebla jako sprzętu użytkowego. O wartości bowiem użytkowej mebla, poza właściwościami technicznymi i funkcjonalnymi, bardziej może niż w innych wyrobach decydują niewymierne i w zasadzie su­biektywne walory emocjonalne.
W celu ograniczenia subiektywizmu do minimum większość czynników jakości mebli ocenia się zwykle kolektywnie, posługując się takimi kry­teriami, jak funkcjonalność, poprawność rozwiązania konstrukcyjnego, estetyka. W zakresie funkcjonalności mebel rozpatrywany jest pod względem:

• stopnia przystosowania do programu użytkowego, jakiemu ma służyć,
• dostosowania kształtu i podstawowych wymiarów funkcjonalnych do anatomicznych, antropometrycznych i biochemicznych cech użytkow­nika,
• dostosowania podstawowych wymiarów funkcjonalnych do rozmia­rów, kształtu, ilości, sposobu składowania przedmiotów przechowywa­nych w meblu (dotyczy to tzw. mebli do przechowywania) lub ustawia­nych na meblu,
• sprawności działania ruchomych części mebla,
• stopnia przystosowania gabarytów mebla do normatywów wymia­rowych pomieszczeń, w których mebel ma być użytkowany,
• dostosowania rodzaju użytych materiałów do funkcji elementów mebla wykonanych z tych materiałów lub nimi wykończonych.

W zakresie poprawności rozwiązania konstrukcyjnego rozpatruje się następujące cechy mebla:

• odporność konstrukcji na obciążenia działające na mebel podczas normalnego jego ^użytkowania
• poprawność konstrukcyjną,
• trwałość i niezawodność działania okuć meblowych,
• odporność materiałów okładzinowych i wykończeniowych na wa­runki eksploatacyjne (np. odporność powłoki lakierniczej na wodę, alko­hol itp. czynniki),
• dostosowanie rozwiązania konstrukcyjnego i użytych materiałów do aktualnych przemysłowych metod technologicznych i warunków produkcji.

W zakresie wartości estetycznych mebel oceniany jest z punktu wi­dzenia:

• poprawności formy plastycznej,
• poprawności fakt u rowo-kolory stycznej użytych materiałów,
• właściwego doboru rodzaju okuć meblowych i powłok wykończe­niowych (chodzi tu o rodzaj, a nie staranność wykończenia, np. powłoka połyskująca lub matowa, przejrzysta lub kryjąca, wykonana politurą lub chemolakiem itp.),
• współdziałania mebla (łatwość zestawienia) pod względem formy oraz faktury i kolorystyki użytych materiałów z innymi meblami i ele­mentami wyposażenia współczesnego wnętrza (dotyczy mebli pojedyn­czych),
• zharmonizowania poszczególnych mebli ocenianego zestawu (kom­pletu) pod względem formy oraz faktury i kolorystyki użytych mate­riałów (dotyczy to zestawu lub kompletu mebli),
• staranności wykonania i wykończenia.

Drugą z kolei po funkcjonalności cechą dobrego mebla jest jego kon­strukcja. Do głównych cech, jakim powinna odpowiadać wybrana przez projektanta konstrukcja mebla, zalicza się własności mechaniczne (wy­trzymałość doraźna, odporność na obciążenia użytkowe, sztywność), za­stosowanie właściwych materiałów, łatwość przemysłowego wykonania. Mebel charakteryzujący się poprawną konstrukcją cechuje więc odpo­wiednia wytrzymałość i sztywność, w ustalonym dla niego okresie czasu użytkowania. Poza tym powinna go charakteryzować odpowiednia technologiczność kontrukcji i użycie do jej wykonania optymalnie przydat­nych materiałów, co w rezultacie przyczynia się do zapewnienia naj­bardziej ekonomicznego procesu produkcji. Wytrzymałość mebla powinna być taka, aby występujące podczas użytkowania obciążenia zarówno statyczne jak i dynamiczne nie mogły powodować w częściach stałych jego konstrukcji złamań, pęknięć i istot­nych sprężystych lub trwałych odkształceń; mogą zaś powodować pew­ne dopuszczalne odkształcenia w częściach ruchomych i tapicerskich, byleby nie utrudniały wzajemnego ich współdziałania. Odporność kon­strukcji na odkształcenia wywołane siłami zewnętrznymi nazywa się jak wiadomo — sztywnością. Niezależnie od właściwej wytrzymałości, konstrukcja powinna być sprężysta, tzn. jeżeli pod wpływem dużego nacisku ulegnie ona chwilowemu odkształceniu, to po ustaniu tego na­cisku powinna wrócić do stanu pierwotnego. Aby uniknąć deformacji konstrukcji, odkształcenia jej części składowych powinny być propor­cjonalne do działających naprężeń. Działanie części ruchomych mebla podczas zmiany ich położenia musi odbywać się sprawnie i bezpiecznie, przy możliwie najmniejszym wysiłku użytkownika. Zalecana jest w tym zakresie mała mechanizacja. Trwałość użytkowa mebla powinna być możliwie największa, nie mniejsza chyba w naszych warunkach niż 40 lat (przeciętna dla różnych mebli). Niestety, z dotychczasowej praktyki wynika często, że niektóre części mebla są mniej trwałe niż inne. Na przykład, tapicerskie części mebli są z reguły mniej trwałe od stolarskich, czas ich użytkowania bowiem nie przekracza kilku lub kilkunastu lat. Z punktu widzenia zasad konstrukcji, wszystkie części składowe mebla powinny się charak­teryzować teoretycznie jednakową trwałością. Przeciętny okres użytkowania mebli w kraju przyjęty, czy też może ustalony na podstawie doświadczeń praktycznych, przez Centralę Han­dlu Meblami ma wynosić zaledwie kilkanaście lat. Z badań Instytutu Handlu Wewnętrznego wynika, że większość zasobów mebli pochodzi z lat bezpośrednio powojennych i że ponad 80% tych zasobów jest w dobrym stanie. Najbardziej zużyte fizycznie są meble do siedzenia i leżenia, a wśród nich na pierwszym miejscu można wymienić krzesła, łóżka i tapczany. Mimo stosunkowo pozytywnej oceny stanu technicz­nego użytkowanych obecnie mebli przytłaczająca większość ich posia­daczy (ok. 85%) zamierza je zmienić. Świadczy to zapewne o „moral­nym” zużyciu tych mebli. Spotykane dotychczas konstrukcje mebli są jeszcze niejednokrotnie podobne do ich antenatów z poprzednich epok. Nie są to więc konstruk­cje, które w całym tego słowa znaczeniu nazwalibyśmy inżynierskimi.

Technorati Tags: meblarstwo, Meble, meble drewniane, meble kuchenne, meble sosnowe, meble wiklinowe, meble wypoczynkowe

Ciężar ciała ludzkiego jest przenoszony na siedzisko krzesła poprzez guzy kulszowe. Dlatego też, aby wygodnie usiąść, wystarczy głębokość siedziska 200—260 mm. Nieuniknione zmiany pozycji osoby siedzącej zmuszają do zwiększenia głębokości siedziska. Maksymalny wymiar głę­bokości siedziska limitują użytkownicy niższego wzrostu, tj. osobnicy o krótkich nogach. Zbyt głębokie siedzisko bowiem byłoby dla nich nie­wygodne. Mickiewicz podaje, że głębokość siedziska powinna wynosić 2/a do 3/4 długości uda. Szerokość siedziska jest uzależniona od szerokości biodrowej i za­sadniczo nie musi być ograniczona górnym wymiarem, jeśli dotyczy to krzeseł, a nie foteli (ze względu na poręcze). Czwartym podstawowym wymiarem krzesła jest kąt nachylenia opar­cia. “Wymiar ten trudno jest ustalić w oparciu o wymiary budowy ana­tomicznej człowieka z uwagi na pewne rozbieżności, jakie istnieją po­między pozycją osoby siedzącej podczas pracy oraz pozycją zapewniającą należytą wygodę. Ciało ludzkie powinno być równomiernie podparte oparciem krzesła, a kręgosłup powinien zachować prawidłowy, natu­ralny kształt. Odchylenie oparć w krzesłach i fotelach należy tak pro­jektować, aby zapewniało ono wygodę i nie kolidowało z założeniami funkcjonalnymi mebla. Należy wspomnieć, że nie istnieje jakieś tylko jedno, stałe położenie ciała rudzkiego podczas siedzenia. Dlatego też krzesła i fotele powinny umożliwiać, a nawet ułatwiać, stosunkowo częste zmiany położenia ciała. Okoliczność ta musi być uwzględniana przy projektowaniu mebli do sie­dzenia. Dobrym rozwiązaniem jest w pewnych warunkach konstruowar nie krzeseł i foteli obrotowych z regulowaną wysokością siedziska, sprę­żynującym oparciem, a nawet regulowaną poduszką oparciową (umożli­wiającą przechył) i regulowanym kątem nachylenia siedziska. Odbie­gając nieco od zasadniczej treści można wspomnieć, że podobnie dobrym rozwiązaniem jest odpowiednio regulowana płyta robocza w meblach do pracy, w zależności od potrzeby użytkownika. Zmianom w tym przy­padku może ulegać odległość umiejscowienia płyty od podłogi, jak też jej kąt nachylenia.

Technorati Tags: krzesła, mebel, meblarski, Meble, stare meble, stoły, ułożenie sił na meblach