Meble - Najlepsze meble w sieci

Wyposażenie wnętrza najważniejszego pawilonu parku w Arkadii, świą­tyni Diany, znane jest nam z opisu w przewodniku Heleny Radziwiłłowej i obrazu malowanego sepią, znajdującego się w pałacu w Nieborowie. Stał tam wielki trójnóg marmurowy o niezwykłych proporcjach i fotel z płaskorzeźbą orła w oparciu, który zachował się do dziś w pałacu niebo­rowskim, a robiony był zapewne na miejscu. Zachowało się również z tejże Arkadii biurko zdobione lirami, które zaprojektował Stagi. Oba te sprzęty, ze względu na swoje kształty, musiały powstać pod wpły­wem osobistego gustu właścicielki Arkadii, nie są bowiem wzorowane na powszechnie używanych meblach tego typu. Wykazują one pewne wpływy sztuki antyku, a projektowane były specjalnie dla danego wnętrza. Należy przypuszczać, że i w innych rezydencjach magnackich znajdowały się meble przystosowane specjalnie do charakteru pomieszczeń. Smak właścicieli znalazł niewątpliwie swój wyraz w swoistym potraktowaniu ich form wnętrz pałaców królewskich i magnackich — zwłaszcza warszaw­skich— odegrał najważniejszą rolę w ogólnym rozwoju meblarstwa polskiego wieku XVIIY. Zlecenia króla i magnaterii obejmowały w tym czasie prze­ważającą część produkcji mebli artystycznych. Wzrastający poziom kultury mieszkaniowej wielkich feudałów był dźwignią rozwoju meblarstwa pod względem artystycznym i techniczno-konstrukcyjnym. W obrębie zlece­nia magnackiego spotykamy największą rozmaitość użytkowych typów sprzętów i ich odmian. Tu najwcześniej zaznaczają się przemiany stylowe w meblarstwie polskim. Wszystkie te fakty miały znaczenie przede wszyst­kim dla ośrodka warszawskiego, sprzyjając wzrostowi jego znaczenia i po­ziomu artystycznego wykonywanych tu mebli. Będzie to jednym z czynni­ków rozwoju meblarstwa warszawskiego w pierwszej połowie w. XIX, razem z innymi przyczynami wiążącymi się już z mecenatem mieszczańskim stolicy kraju.

W drugiej połowie XVIII wieku, w okresie Oświecenia, klasycyzm staje się stylem panującym w środowisku związanym z kulturą Zachodu. Wpływy obce przenikają teraz do Polski jednocześnie z kilku krajów. Najważniejszy jest wpływ kultury francuskiej wytwarzającej w XVIII wieku typy wnętrz i mebli przyjmowane na terenie całej Europy. Stanisław August swoimi upodobaniami związany był najbardziej z Francją. Jeszcze w okresie przedelekcyjnym importował z Francji wyroby artystyczne, później sprowadzał stamtąd także artystów i rzemieślników.

Środowiskiem wywierającym wpływ na magnacką i szlachecką kulturę polską była również Anglia, szczególnie” w drugiej połowie wieku. Magnaci polscy chętnie tam jeździli, jak np. Elżbieta z Czartoryskich Lubomirska, marszałkowa w. kor., Izabela z Flemingów Czartoryska, Stanisław Poniatowski, bratanek króla, czy Michał Hieronim Radziwiłł. Także Stanisław August w okresie swej młodości przebywał w Londynie. Anglia w ciągu w. XVIII nabiera coraz większego znaczenia jako ośrodek meblarski. Wytworzone przez nią style meblarskie rozpowszechniają się zarówno w innych krajach Europy, jak i w Ameryce.

Częste też były podróże Polaków do Włoch, związane przede wszystkim ze wzrastającym zamiłowaniem do kolekcjonerstwa. Gromadzenie dzieł sztuki bowiem stało się w XVIII wieku modą obejmującą całą Europę, a kierunek nadało mu umiłowanie antyku. Magnaci ozdabiali swe rezydencje zabytkami starożytności, zbierał je także Stanisław August posiadający agentów we Włoszech. Wysyłał on tam na poszukiwania archeologiczne Bacciarellego, polecając mu przy okazji załatwić w Rzymie szereg zamówień związanych z wyposażeniem wnętrz Zamku Warszawskiego i Łazienek4. Przywozili dzieła sztuki starożytnej:, marszałkowa Lubomirska do Łańcuta, Izabela Czarto­ryska do Puław, Helena Radziwiłlowa do Arkadii i Nieborowa, Stanisław Kostka Potocki do Wilanowa5. Starożytne rzeźby i wazy zapełniały wprawdzie wnętrza, jednak wpływ Włoch na osiemnastowieczne meblarstwo polskie był bardzo mały, gdyż panowały tam na ogół współczesne style wytworzone we Francj.

Szlifowanie jest końcową fazą obróbki skrawaniem. Polega na zdej­mowaniu bardzo małych wiórów wieloostrzowym narzędziem w postaci drobnych ziarn materiału ściernego, przytwierdzonych do giętkiego pod­łoża. Szlifowanie stosuje się do obróbki surowych powierzchni drewna i materiałów drzewnych oraz do wygładzania powłok malarsko - lakierniczych. Oba zastosowania różnią się pod względem rodzaju i właściwości narzędzi (wyrobów ściernych), a także częściowo pod względem zasad obróbki. Ponadto nie wszystkie szlifierki przeznaczone do obróbki drew­na nadają się do szlifowania powłok wykończeniowych. Szlifowanie, jako jedna z czynności wchodzących w zakres wykańczania powierzchni me­bli, omówione jest w rozdziale XI. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: Meble, meble dębowe, meble kuchenne, meble sosnowe, meble tapicerowane, meble wypoczynkowe, szlifowanie mebli, tapicerowane

Obróbka toczeniem ma zastosowanie w produkcji elementów o kształ­cie brył obrotowych walcowych, stożkowych lub o zróżnicowanym pro­filu tworzącej, oraz przy wykonywaniu powierzchni śrubowych.
Odmianą toczenia jest obtaczanie. Różnica między tymi odmia­nami leży w kinematyce pracy obrabiarek: przy toczeniu obrabiany ele­ment wykonuje roboczy ruch obrotowy, a narzędzie — ruchy posuwowe prostoliniowe o kierunku równoległym, prostopadłym lub ukośnym względem osi obrotu elementu, natomiast przy obtaczaniu roboczy ruch obrotowy wykonuje narzędzie mające kształt drążonej głowicy z nożami skierowanymi do jej wnętrza, zaś obrabiany element — poosiowy ruch posuwowy. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: kołki, Meble, meble dębowe, meble kuchenne, meble sosnowe, meble wypoczynkowe

Dotychczas struganie było obok piłowania podstawowym rodzajem ob­róbki skrawaniem w zakładach meblarskich. W miarę coraz szerszego stosowania w konstrukcjach mebli półfabrykatów płytowych, nie wyma­gających tego rodzaju obróbki (tj. płyt wiórowych, paździerzowych i pilś­niowych), struganie, bardziej niż inne sposoby obróbki skrawaniem, stra­ciło na znaczeniu.
W obróbce drewna do mebli występują dwa rodzaje strugania: struganie pła­skie i struganie obrotowe. Pierwszy rodzaj stosowany jest przede wszyst­kim w obróbce ręcznej, a poza tym w nielicznych obrabiarkach jako zabieg mający na celu wygładzenie uprzednio z gruba obrobionej po­wierzchni. W technologii mebli zastosowanie ma głównie struganie obro­towe, które polega na obrotowym ruchu roboczym narzędzia (zespołu noży) i prostoliniowym ruchu posuwowym obrabianego materiału. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: mebelki, Meble, meble dębowe, meble kuchenne, meble sosnowe, meble w, obróbka drewna, skrawanie

Skrawaniem nazywa się ten rodzaj mechanicznej obróbki drewna, przy którym za pomocą narzędzi tnących zdejmowana jest warstwa ma­teriału (w postaci wiórów) w celu podzielenia drewna na części, nadania tym częściom żądanych kształtów i wymiarów, wyrównania powierzchni i uzyskania odpowiedniej jej gładkości,
Obróbka skrawaniem jest jednym z podstawowych procesów techno­logicznych w meblarstwie, aczkolwiek obecnie skrawanie traci nieco na znaczeniu wobec wprowadzania nowych materiałów, które w małym tylko stopniu wymagają obróbki skrawaniem, oraz nowych metod tech­nologicznych, pozwalających na kształtowanie profilowych elementów mebli bez uciekania się do omawianego rodzaju obróbki. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: , mebelki, Meble, Meble meble dębowe meble kuchenne meble sosnowe meble w, obróbka drewna, skrawanie

Najbardziej racjonalnymi złączami konstrukcyjnymi w zastosowaniu do płyt wiórowych i paździerzowych są różnego rodzaju złącza kołkowe. Z tego względu obróbka wierceniem (m. in. wykonywanie otworów na kołki) zyskała na znaczeniu z chwilą wprowadzenia do konstrukcji mebli wymienionych materiałów. Wierceniem przyjęto w zasadzie nazywać sposób obróbki skrawaniem, polegający na obrotowym ruchu roboczym narzędzia (wiertła) i prosto­liniowym ruchu posuwowym narzędzia lub obrabianego elementu wyłącznie w kierunku osi obrotu narzędzia. Nieco odbiegającym od właściwego wiercenia, a jednak ciążącym do tego sposobu obrób­ki skrawaniem ze względu na budowę obrabiarki i narzędzia, jest wy­konywanie gniazd i otworów podłużnych na obrabiarkach, zwanych wiertarko-frezarkami. W rozdziale tym ogólnym mianem wiercenia ob­jęte jest zarówno wiercenie właściwe,’jak i wykonywanie operacji na wiertarko-frezarkach. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: akcesoria meblarskie, meble wiercenie w meblach, meblowe, wiercenie, wiertła

Jakkolwiek tapicerstwo jest ściśle powiązane ze stolarstwem meblo­wym, stanowi ono całkowicie odrębny zawód, wymagający specjalnych kwalifikacji i umiejętności. Odrębność tych dwóch zawodów uwidocznia się m. in. w organizacji zakładów meblarskich, zarówno przemysłowych, jak i rzemieślniczych. W większych zakładach produkujących meble ta­picerowane, tapicernie stanowią oddzielne wydziały produkcyjne; tapicerskie pracownie rzemieślnicze zajmują się wyłącznie tapicerowaniem mebli, których zasadniczą konstrukcję wykonują w ramach kooperacji stolarskie warsztaty meblowe. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: Meble, meble dębowe, meble kuchenne, meble sosnowe, meble tapicerowane, meble wypoczynkowe, tapicerowane

Złącza uciosowe bez do­datkowych wzmocnień, a nawet i z nimi mogą być stosowane w kon­strukcjach meblarskich nie narażonych na działanie większych obciążeń. Można zauważyć, że wszystkie niemal złącza rozłączne zastosowane do łączenia elementów lub podzespołów płyt wiórowych wykazały nie mniejszą wytrzymałość niż tego rodzaju złącza zastosowane do łączenia płyt wykonanych z drewna sosnowego. Oczywiście, złącza mimośrodowe i uniwersalne charakteryzują się stosunkowo małą wytrzymałością i dla­tego ich użycie zalecić można tylko z jednoczesnym zastosowaniem, w tych złączach dodatkowych wzmocnień kołkowych. Duża wytrzyma­łość złącza ze specjalnym łącznikiem (ściągaczem), bez dodatkowych wzmocnień, wykazuje, że wysiłek konstruktorów powinien być skiero­wany na projektowanie właściwych tego typu złączy, umożliwiających zastąpienie złączy tradycyjnych (stosowanych łącznie z kołkami wzmac­niającymi) tylko samymi złączami metalowymi. Istotne jest zwrócenie uwagi na właściwe przymocowanie złączy do łączonych elementów. Znając własności płyt (zdolność utrzymywania wkrętów wkręcanych prostopadle i równolegle do płaszczyzny płyty) łatwo wyciągnąć wnio­sek, że przymocowanie złączy do boku płyty jest znacznie mniej wy­trzymałe niż do jej płaszczyzny. Read the rest of this entry »

Technorati Tags: Meble, meble dębowe, meble kuchenne, meble sosnowe, meble wypoczynkowe, sklejka, złącza

Połączeniem nazywa się część konstrukcji, w obrębie której następuje złączenie dwóch lub więcej elementów łub podzespołów w jedną kon­strukcyjną całość.
Złączem nazywa się te części dwóch łączonych elementów lub pod­zespołów, które łączą się ze sobą odpowiednio ukształtowanymi w nich profilami (gniazdo, czop) łub które nie mają profilów, lecz łączy je element obcy (kołek, wpustka lub spoina klejowa).
Łącznikiem nazywa się element obcy, wprowadzony do złącza w celu umożliwienia złączenia, względnie wzmocnienia lub usztywnienia.
W zależności od wzajemnego układu łączonych elementów w kon­strukcjach meblarskich wyróżnia się połączenia równoległe i kątowe.
Połączenia równoległe charakteryzują się tym, że elementy łączone są układane obok siebie lub na sobie, a włókna przebiegają wzdłuż po­wierzchni przylegania. Dzielą się one na: Read the rest of this entry »