Drugą z kolei po funkcjonalności cechą dobrego mebla jest jego kon­strukcja. Do głównych cech, jakim powinna odpowiadać wybrana przez projektanta konstrukcja mebla, zalicza się własności mechaniczne (wy­trzymałość doraźna, odporność na obciążenia użytkowe, sztywność), za­stosowanie właściwych materiałów, łatwość przemysłowego wykonania. Mebel charakteryzujący się poprawną konstrukcją cechuje więc odpo­wiednia wytrzymałość i sztywność, w ustalonym dla niego okresie czasu użytkowania. Poza tym powinna go charakteryzować odpowiednia technologiczność kontrukcji i użycie do jej wykonania optymalnie przydat­nych materiałów, co w rezultacie przyczynia się do zapewnienia naj­bardziej ekonomicznego procesu produkcji. Wytrzymałość mebla powinna być taka, aby występujące podczas użytkowania obciążenia zarówno statyczne jak i dynamiczne nie mogły powodować w częściach stałych jego konstrukcji złamań, pęknięć i istot­nych sprężystych lub trwałych odkształceń; mogą zaś powodować pew­ne dopuszczalne odkształcenia w częściach ruchomych i tapicerskich, byleby nie utrudniały wzajemnego ich współdziałania. Odporność kon­strukcji na odkształcenia wywołane siłami zewnętrznymi nazywa się jak wiadomo — sztywnością. Niezależnie od właściwej wytrzymałości, konstrukcja powinna być sprężysta, tzn. jeżeli pod wpływem dużego nacisku ulegnie ona chwilowemu odkształceniu, to po ustaniu tego na­cisku powinna wrócić do stanu pierwotnego. Aby uniknąć deformacji konstrukcji, odkształcenia jej części składowych powinny być propor­cjonalne do działających naprężeń. Działanie części ruchomych mebla podczas zmiany ich położenia musi odbywać się sprawnie i bezpiecznie, przy możliwie najmniejszym wysiłku użytkownika. Zalecana jest w tym zakresie mała mechanizacja. Trwałość użytkowa mebla powinna być możliwie największa, nie mniejsza chyba w naszych warunkach niż 40 lat (przeciętna dla różnych mebli). Niestety, z dotychczasowej praktyki wynika często, że niektóre części mebla są mniej trwałe niż inne. Na przykład, tapicerskie części mebli są z reguły mniej trwałe od stolarskich, czas ich użytkowania bowiem nie przekracza kilku lub kilkunastu lat. Z punktu widzenia zasad konstrukcji, wszystkie części składowe mebla powinny się charak­teryzować teoretycznie jednakową trwałością. Przeciętny okres użytkowania mebli w kraju przyjęty, czy też może ustalony na podstawie doświadczeń praktycznych, przez Centralę Han­dlu Meblami ma wynosić zaledwie kilkanaście lat. Z badań Instytutu Handlu Wewnętrznego wynika, że większość zasobów mebli pochodzi z lat bezpośrednio powojennych i że ponad 80% tych zasobów jest w dobrym stanie. Najbardziej zużyte fizycznie są meble do siedzenia i leżenia, a wśród nich na pierwszym miejscu można wymienić krzesła, łóżka i tapczany. Mimo stosunkowo pozytywnej oceny stanu technicz­nego użytkowanych obecnie mebli przytłaczająca większość ich posia­daczy (ok. 85%) zamierza je zmienić. Świadczy to zapewne o „moral­nym” zużyciu tych mebli. Spotykane dotychczas konstrukcje mebli są jeszcze niejednokrotnie podobne do ich antenatów z poprzednich epok. Nie są to więc konstruk­cje, które w całym tego słowa znaczeniu nazwalibyśmy inżynierskimi.

Technorati Tags: meblarstwo, Meble, meble drewniane, meble kuchenne, meble sosnowe, meble wiklinowe, meble wypoczynkowe