Do niedawna wymiary wytwarzanych mebli określano w oparciu o tradycje własne, głównie rzemieślnicze lub dane przejęte z meblarstwa obcego — głównie francuskiego, niemieckiego i skandynawskiego, a więc na materiałach nie przystosowanych do potrzeb współczesnego użytkow­nika polskiego. Stąd też w projektowaniu spotykało się dowolność w wymiarowaniu mebli, a tym samym dużą i niczym nie uzasadnioną ilość typów wymiarowych mebli. Było to oczywiście konsekwencją braku odpowiednich naukowo opracowanych danych o budowie fizycznej pol­skiej ludności. Ten stan rzeczy ulega obecnie pozytywnym zmianom, mamy już bowiem do dyspozycji opracowane przez Komisję Antropometrii PAN zdjęcie antropometryczne ludności naszego kraju, a na jego podstawie wystudiowane przez Zakład Badawczy Meblarstwa ITD prak­tyczne normatywy wielkościowe polskich mebli. W wyniku tych studiów i badań technicznych opracowano normę państwową ustalającą podstawowe wymiary funkcjonalne mebli miesz­kaniowych (PN/F-06007/64). Normę oparto na następujących czynnikach normalizacyjnych: a) cechy budowy anatomicznej i wymagania fizjolo­giczne polskiego użytkownika; b) wymiary i liczebność przedmiotów przechowywanych w meblach lub na meblach; c) normatywy wymia­rowe współczesnego budownictwa mieszkaniowego. Oczywiście istnieje potrzeba praktycznego sprawdzenia zaleceń zawartych w normie. W odniesieniu więc do mebli mieszkaniowych i biurowych, a częścio­wo i innych, jest już możliwe projektowanie ich wymiarów w dosto­sowaniu do budowy anatomicznej i potrzeb funkcjonalnych korzysta­jącej z nich ludności. Umożliwia to usunięcie wielu dotychczasowych błędów, a tym samym przyczynia się walnie do podniesienia użytecz­ności mebli. Najistotniejsze chyba znaczenie dla wygody, wypoczynku i higieny pracy ma właściwe ustalenie wymiarów mebli do siedzenia i do pracy oraz w pewnej mierze do leżenia. Tym też meblom poświęca się w ni­niejszym, opracowaniu więcej uwagi. Stół i krzesła są od dawna najbardziej podstawowymi meblami w mieszkaniu. Korzysta się z nich zazwyczaj razem — czy to na przy­kład podczas pracy na biurku, czy też podczas spożywania posiłków na stole. Ustalenie wymiarów mebli do pracy czy spożywania posiłków, zwłaszcza ich wysokości, jest nierozłącznie związane z wymiarami krze­seł i foteli do siedzenia podczas wykonywania tych czynności. Wysokość mebli do siedzenia musi być tak zaprojektowana, ażeby: osoba siedząca mogła swobodnie zmieścić nogi pod płytową konstrukcją stołu, swobod­nie położyć przedramiona na płycie stołu, a odległość oka od płyty stołu nie była większa niż od 400 mm (przy zbliżonej do pionowej po­stawy pleców osoby siedzącej). Krzesło powinno być jakby odciskiem wygodnej pozycji osoby siedzącej. Odległość siedziska od podłogi nie może być większa niż długość pod-kolanowa osoby na nim siedzącej (swobodne spoczywanie stóp na po­dłodze). Zbyt wysoko osadzone siedzisko uciska mięśnie uda, co z kolei ogranicza krążenie krwi w nogach. Dlatego właściwsze jest projekto­wanie krzeseł z nieco niżej umieszczonymi siedziskami niż wyżej. Te ostatnie bowiem zmuszają korzystającą z nich osobę niskiego wzrostu do przyjmowania podczas siedzenia pozycji niewygodnej, ze zwisającymi nogami.

Technorati Tags: badacze meblarstwa, mebel, meblarski, meblarstwo, Meble