Szlifowanie jest końcową fazą obróbki skrawaniem. Polega na zdej­mowaniu bardzo małych wiórów wieloostrzowym narzędziem w postaci drobnych ziarn materiału ściernego, przytwierdzonych do giętkiego pod­łoża. Szlifowanie stosuje się do obróbki surowych powierzchni drewna i materiałów drzewnych oraz do wygładzania powłok malarsko - lakierniczych. Oba zastosowania różnią się pod względem rodzaju i właściwości narzędzi (wyrobów ściernych), a także częściowo pod względem zasad obróbki. Ponadto nie wszystkie szlifierki przeznaczone do obróbki drew­na nadają się do szlifowania powłok wykończeniowych. Szlifowanie, jako jedna z czynności wchodzących w zakres wykańczania powierzchni me­bli, omówione jest w rozdziale XI.
Szlifowanie drewna i materiałów drzewnych ma na celu usunięcie nie­równości powierzchni powstałych w poprzedniej obróbce elementów, na­danie dokładnych wymiarów elementom {głównie grubości), wygładzenie powierzchni, zaokrąglenie ostrych krawędzi elementów oraz niekiedy rowkowanie powierzchni elementów przeznaczonych do okleinowania. W zastosowaniu do płyt wiórowych i paździerzowych szlifowanie zastę­puje obróbkę struganiem. W zależności od wymaganego efektu szlifo­wanie może być zgrubne (wstępne) lub wykończające. Dla zapewnienia zadowalającej gładkości głównych powierzchni elementów wykonanych z drewna litego (lub powierzchni oklein owa nych) należy przestrzegać zgodności kierunku szlifowania z kierunkiem przebiegu włókien drzew­nych. Przy szlifowaniu czołowych powierzchni elementów z drewna oraz elementów wykonanych z płyt wiórowych lub paździerzowych warunek ten jest nieistotny.
Dobór, przygotowanie do pracy i obsługa szlifierek
W przemyśle mechanicznej obróbki drewna występuje znaczna ilość rodzajów i typów szlifierek różniących się zarówno budową, jak i od­miennymi warunkami i efektami pracy — cechami decydującymi o przy­datności danego typu obrabiarki do określonych wymagań produkcyj­nych. Dokonując więc doboru szlifierki należy brać pod uwagę: cel szli­fowania, wymiary i kształt szlifowanych elementów, charakter produkcji (produkcja jednostkowa — produkcja seryjna) oraz koszt zakupu i sto­pień łatwości obsługi szlifierki.
Zasadniczym kryterium podziału szlifierek do drewna jest ukształto­wanie roboczej części obrabiarki. Na tej podstawie szlifierki dzieli się na:

1. szlifierki taśmowe,
2. szlifierki tarczowe,
3. szlifierki wałkowe,
4. szlifierki walcowe,
5. szlifierki kombinowane.

Zadowalające efekty pracy szlifierki uwarunkowane są nie tylko celo­wym doborem rodzaju i typu obrabiarki, lecz również należytym jej przygotowaniem do pracy i umiejętną obsługą. Ogólne czynności z zakresu obsługi szlifierek sprowadzają się, podob­nie jak w odniesieniu do innych obrabiarek, do systematycznej kontroli i konserwacji maszyny w myśl obowiązujących instrukcji oraz do na­prawy względnie wymiany części uszkodzonych lub zużytych.

Technorati Tags: Meble, meble dębowe, meble kuchenne, meble sosnowe, meble tapicerowane, meble wypoczynkowe, szlifowanie mebli, tapicerowane