W drugiej połowie XVIII w. obserwujemy liczne próby reform mające na celu m. in. także podniesienie kraju z zacofania gospodarczego. Po r. 1772, w - krwi .’ względnego spokoju, następuje powolny rozwój miast. Główny ośródek tanowi szybko rozrastająca się Warszawa, narzucająca swój smak ar.sczny całemu krajowi. Magnaci budują szereg pałaców; Stanisław August daje przykład rozbudową Zamku Królewskiego, Zamku Ujazdow­skiego i Łazienek. Do prac tych początkowo sprowadza wielu artystów z za-granicy i obce dzieła sztuki. W przyszłości opierać się jednak będzie głównie na artystach i rzemieślnikach miejscowych dążąc do tego, by Polska w zakresie kultury artystycznej mogła uniezależnić swą wytwórczość od krajów zachodnio-europejskich. Popiera więc Stanisław August przemysł polski, przyczynia się do powstawania nowych wytwórni i dalszego rozwoju istnie­jących zakładów. Wieczne kłopoty finansowe zmuszają także króla do ogra­niczenia importu dzieł sztuki, organizuje więc przy swoich budowach własne warsztaty wykonujące między innymi i meble. Bogata i wykwintna stolar­szczyzna wnętrz stanisławowskich pałaców przyczyniła się niemało do roz­woju meblarstwa polskiego.