Meble - podzespoły
Podzespół jest to jedna z zasadniczych części mebla, składająca się z połączonych trwale ze sobą elementów. Rozróżnia się w zasadzie dwie formy konstrukcyjne podzespołów — ramową, w skład której wchodzą graniaki (ramiaki, listwy) tworzące jak gdyby ramę i oskrzyniową, składającą się z płyt meblowych tworzących jak gdyby oskrzynię. Oczywiście, mogą też występować najrozmaitsze formy pośrednie.
Podzespoły ramowe
Podzespoły ramowe składają się w zasadzie z czterech odpowiednio ze sobą połączonych ramiakowych (graniakowych) elementów zewnętrznych (ramiaki zewnętrzne) i niekiedy dodatkowo połączonych z nimi elementów wewnętrznych (ramiaki wewnętrzne). Do łączenia elementów w konstrukcjach ramowych projektuje się zazwyczaj złącza jednoczopowe, dwuczopowe lub wieloczopowe. Wytrzymałość tych złączy zależy od wytrzymałości spoiny klejowej i jest wprost proporcjonalna do wielkości jej powierzchni. Najwyższymi wskaźnikami wytrzymałościowymi charakteryzuje się złącze na czop przelotowy. Wszelkiego rodzaju odsadki (wcięcia) w czopach, zapobiegające przesunięciu się łączonych elementów przed odpowiednim utwardzeniem się spoiny klejowej, jak i złącza czopowe nieprzelotowe zmniejszają powierzchnię sklejania, a tym samym i wytrzymałość złącza. Ograniczone dotychczas stosowanie w podzespołach ramowych złączy kołkowych, wkładkowych itp. powinno ulec daleko idącemu rozszerzeniu, jako najbardziej uzasadnione ekonomicznie, a często i technicznie. Projektowanie połączeń elementów podzespołu ramowego zależy od wymagań stawianych mu w czasie użytkowania, jak też od sposobu składania podzespołów w procesie produkcyjnym.
Podzespoły oskrzyniowe
Podzespoły oskrzyniowe składają się w zasadzie z czterech odpowiednio ze sobą połączonych elementów płytowych zewnętrznych (ściany zewnętrzne) i niekiedy dodatkowo — połączonych z nimi poziomo łub pionowo elementów wewnętrznych (ściany wewnętrzne lub przegrodowe). Połączenia ze sobą ścian zewnętrznych rozwiązywane są zazwyczaj w formie złączy wieloczopowych skośnych lub prostych, albo też kolkowych lub wkładkowych.
Przy wyborze odpowiedniego rodzaju połączenia elementów podzespołu oskrzyniowego konstruktorzy dają często pierwszeństwo złączom wczepowym skośnym. Pogląd ten jest błędny, ponieważ złącza wczepowe proste przy tej samej podziałce czopów co trapezowe wykazują o około 10°/o wyższe wskaźniki wytrzymałościowe niż złącza wczepowe trapezowe. Również w zbyt ograniczonym stopniu projektuje się złącza kołkowe, wkładkowe itp. Ze względu na oszczędność materiału złącza tego rodzaju powinny być jak najszerzej stosowane. Ściany przegrodowe łączy się zazwyczaj ze ścianami zewnętrznymi złączami jednoczopowymi nieprzelotowymi — prostymi lub skośnymi, a czasem też złączami wielo-czopowymi. W tym przypadku również należy w możliwie najszerszym zakresie projektować złącza kołkowe i wkładkowe.
Połączenie elementów podzespołu oskrzyniowego ze sobą zależy od wymagań stawianych im w czasie użytkowania oraz od sposobu składania podzespołu w procesie produkcyjnym.
We wspomnianej już wyżej normie branżowej (BN-63/7140-01) przedstawiono podział wszystkich podzespołów mebli na osiem grup, nazywając ostatnią z nich „inne”. Są to następujące podzespoły: cokół, oparcie, poręcz, siedzisko, stelaż, rama i szuflada. Podział ten jest oczywiście bardziej szczegółowy niż przedstawiony wyżej, jednak z punktu widzenia prawidłowości konstrukcyjnej nie wydaje się słuszny. Można przyjąć, że stanowi on jakby rozwinięcie wyżej przedstawionego podziału na podzespoły ramowe i oskrzyniowe. Wydaje się, że przy przewidzianej w niedalekiej przyszłości nowelizacji tej normy celowe byłoby rozważenie i ewentualne zsyntetyzowanie różnych poglądów na temat podziału podzespołów mebli, i na ich podstawie ustalenie najbardziej słusznych kryteriów podziału, jak i samego podziału. Prawidłowe rozwiązanie tego zagadnienia ma istotne znaczenie praktyczne, umożliwi ono bowiem podjęcie systematycznych prac zmierzających do typizacji podstawowych elementów i podzespołów konstrukcji meblarskich.