Estetyka mebli
W procesie projektowania wiele uwagi należy poświęcić tej części opracowania, która dotyczy formy plastycznej mebla, ona bowiem obok wyżej omówionych — funkcjonalności i konstrukcji — współdecyduje o jego wartości użytkowej. Wydaje się, że wartości plastycznych mebla nie można ująć w jakieś bliżej określone ramy, nie można też ustalić ścisłych przepisów dla projektantów. Dużą więc rolę przy projektowaniu formy plastycznej mebla odgrywa inwencja twórcza architekta. Niestety, sama inwencja twórcza architekta, jak to niejednokrotnie wykazywała i wykazuje praktyka, nie jest wystarczająca. Zbyt często zdarzają się przypadki projektowania takich mebli, których walory estetyczne zdają się nie budzić zastrzeżeń, jednak ich przydatność pod względem użytkowym jest ograniczona, a wykonanie w przemysłowych warunkach produkcji utrudnione.
W tym stanie rzeczy nieodzowne wydaje się poczynienie starań o opracowanie pewnych, chociażby ramowych wytycznych w zakresie projektowania formy plastycznej mebla. Takie wytyczne pomogą projektantowi w ukierunkowaniu jego pracy, a tym samym w lepszym wykorzystaniu jego inwencji twórczej.
W wytycznych projektowania należałoby uwzględnić przede wszystkim następujące warunki:
- W Zależność wartości estetycznych mebla od ducha epoki oraz trwałość tych wartości, meble bowiem użytkowane są przez człowieka przez stosunkowo długi okres czasu.
- Zależność wartości estetycznych mebla od elementów składowych mieszkania, nieodzowne jest przecież zharmonizowanie mebli i innych urządzeń w jedną całość architektoniczną wnętrza, przy zachowaniu potrzeb praktycznych wynikających z rodzaju pomieszczenia,
- Zależność wartości estetycznych mebla od funkcji, jaką ma on do spełnienia, oraz od konstrukcji stanowiącej wyraz aktualnych możliwości techniczno-produkcyjnych, nie można bowiem preferować czynników estetycznych kosztem wartości użytkowych i techniczno-ekonomicznych mebli. Jak w każdej kompozycji, tak i w meblarstwie obowiązuje zasada tła i akcentu.
Ze względu na techniczny charakter niniejszej książki nie będziemy szerzej rozważać zagadnienia wartości estetycznych mebli, wykracza to bowiem poza jej ramy. Zainteresowanych tą problematyką odsyła się do publikacji z zakresu architektury wnętrz. Trzeba jednak powiedzieć, że ani same warunki estetyczne, ani też same warunki konstrukcyjne, ani też same warunki fuhkcjonalno-użyt-kowe nie wystarczają do nadania pełnego wyrazu współczesnej twórczości meblarskiej. Twórczość ta musi w odpowiednim stopniu uwzględniać wszystkie wymienione warunki, aby umożliwić stworzenie jednolitej i pełnej podstawy dla uzyskania mebli funkcjonalnych, trwałych, sprawnie działających oraz estetycznych. Wypływa stąd chyba konieczność współuczestniczenia w całym cyklu projektowania mebli architekta i konstruktora, a w jego fragmentach również i innych specjalistów z zakresu technologii, ekonomii itp.