W przypadku dostępu do wnętrza mebli może być tylko z jednej strony, w dru­gim zaś z jednej lub z dwóch stron, w zależności od potrzeb użytkow­nika. W takich zestawach ściankowych bywają lokalizowane również inne  meble,   przede   wszystkim   używane  okresowo,   jak  np.   płyty  do pracy, leżyska do spania i wypoczynku, toaletki. Dobrym również roz­wiązaniem w tym zakresie jest stosowanie różnego rodzaju zestawów szafkowo-półkowych przyściennych, czasem też dzielących wnętrze na mikrownętrza. Interesującą też próbę przedstawiają zestawy mebli tzw. dwuplanowych. Składają się one z ustawionych obok siebie zespołów mebli tzw. pierwszego planu i zestawów mebli tzw. drugiego planu. Ze­społy mebli pierwszoplanowych spełniają różne funkcje z wyłączeniem w zasadzie funkcji przechowywania przedmiotów, tę funkcję bowiem przejmują głównie zespoły mebli drugiego planu (ustawione za pierwszym planem, zazwyczaj pod ścianą i oddzielone od niego kotarą). Poza celowym zmniejszeniem wymiarów mebli do granic warunku­jących należyte spełnianie zadań użytkowych, dobre rezultaty w zakre­sie funkcjonalności osiąga się przez stosowanie konstrukcji mebli speł­niających dwie lub więcej funkcji. Mogą to być meble zestawiane, składane, zawieszane itp. Należy dążyć do tego, aby meble po spełnieniu podstawowej funkcji lub jednej z wielu funkcji równorzędnych zajmo­wały możliwie najmniej miejsca na powierzchni podłogi. W przypadku melsli służących do przechowywania przedmiotów używanych „sezono­wo” należy nie tylko ograniczać zajmowanie przez nie części podłogi, ale przede wszystkim dążyć do tego, aby w ogóle nie ustawiać ich w części przypodłogowej wnętrza mieszkalnego, a raczej w górnej jego części. Wielkość powierzchni podłogi zajmowanej przez meble ma oczywiście większe znaczenie dla użytkowników podczas dnia niż w czasie nocy — spoczynku. Dlatego też na przykład meble do spania powinny podczas dnia zajmować jak najmniej miejsca. Podstawowym zadaniem projektanta jest ustalenie prawidłowego kształtu i wymiarów funkcjonalnych mebli. Meble, jak wiadomo, zależ­ne są od fizycznej budowy człowieka. Zależność ta może być bezpo­średnia lub pośrednia. Przykładem zależności bezpośredniej może być krzesło, którego zasadniczy kształt i wymiary zależą wyłącznie od kształ­tu i wymiarów człowieka. Wpływ pośredni wymiarów ciała ludzkiego na wymiary mebli występuje na przykład w przypadku szafy, której wymiary wewnętrzne uzależnione są od wymiarów przechowywanej odzieży bądź bielizny. Jeżeli więc związek mebla z fizyczną budową człowieka jest bezpo­średni, wówczas jego główne wymiary należy odpowiednio dostosować do rzeczywistych wymiarów ciała ludzkiego, jeśli zaś jest tylko pośred­ni, wówczas dodatkowo muszą być brane pod uwagę wymiary przed­miotów przechowywanych w tych meblach lub na tych meblach. Duże znaczenie dla ustalenia racjonalnych kształtów i wymiarów ma także znajomość fizjologii pracy i odpoczynku.

Technorati Tags: meblarstwo, Meble, meble składane, meble zabytkowe, meble złożone